X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

برای یاران در بند...

دوشنبه 9 اسفند‌ماه سال 1389

دل آزردگی به بند کشیده شدن یاران را شاید مرهمی نمی توانست باشد جز شاملوی بزرگ. که خواندن اش در هنگامه این دردها و رنج ها هماره تسلایی بوده.

اما کاش این درد را تسلایی نباشد و در دل زنده بماند تا روز سبز پیروزی ...

نثار نفس های دردمند رادمردانی که به جرم همان "نه" بزرگ در بندند و ما در انتظار که از ثمره جهادشان نصیبی بریم و چون همیشه تماشاگران شرم سار تاریخ باشیم...


قصیده برای انسان ماه بهمن



تو نمی‌دانی غریوِ یک عظمت

وقتی که در شکنجه‌ی یک شکست نمی‌نالد

                                                     چه کوهی‌ست!

تو نمی‌دانی نگاهِ بی‌مژه‌ی محکومِ یک اطمینان

وقتی که در چشمِ حاکمِ یک هراس خیره می‌شود
                                                             چه دریایی‌ست!

  

تو نمی‌دانی مُردن

وقتی که انسان مرگ را شکست داده است

                                                    چه زندگی‌ست!
تو نمی‌دانی زندگی چیست، فتح چیست


...


و انسان‌هایی که پا درزنجیر

به آهنگِ طبلِ خونِشان می‌سرایند تاریخِشان را

حواریونِ جهان‌گیرِ یک دین‌اند.


...


و استفراغِ هر خون از دهانِ هر اعدام

رضای خودرویی را می‌خشکاند

بر خرزهره‌ی دروازه‌ی یک بهشت.

 

و قطره‌قطره‌ی هر خونِ این انسانی که در برابرِ من ایستاده است

سیلی‌ست

که پُلی را از پسِ شتابندگانِ تاریخ
                                       خراب می‌کند

 

و سوراخِ هر گلوله بر هر پیکر

دروازه‌یی‌ست که سه نفر صد نفر هزار نفر
                                                  که سیصد هزار نفر

از آن می‌گذرند

رو به بُرجِ زمردِ فردا.

 

و معبرِ هر گلوله بر هر گوشت

دهانِ سگی‌ست که عاجِ گران‌بهای پادشاهی را

در انوالیدی می‌جَوَد.

 

و لقمه‌ی دهانِ جنازه‌ی هر بی‌چیزْ پادشاه
                                                  رضاخان!
شرفِ یک پادشاهِ بی‌همه‌چیز است.

 

و آن کس که برای یک قبا بر تن و سه قبا در صندوق

و آن کس که برای یک لقمه در دهان و سه نان در کف

و آن کس که برای یک خانه در شهر و سه خانه در ده

با قبا و نان و خانه‌ی یک تاریخ چنان کند که تو کردی، رضاخان

نامش نیست انسان.

 

نه، نامش انسان نیست، انسان نیست
                                           من نمی‌دانم چیست
                                                                  به جز یک سلطان!