X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

یکشنبه 7 اسفند‌ماه سال 1390

 

 

بی آن که بدانیم پر از سایه ی دردیم
ما لحظه ی آبستن عصیان و نبردیم

در خویش خزیدیم و دل آشوبه گرفتیم
لبریز سکوتیم، ولی نعره نوردیم

با باد دویدیم و به باران نرسیدیم
چون شاخه شکستیم، ولی گریه نکردیم

همزاد بهاریم و پر از شوق شکفتن
هرچند خزاندیده و پژمرده و زردیم

خورشید به خاکسترمان خیره نمی شد
بر سفره ی آتش ننشستیم که سردیم

خنجر به جگر خورده ترین قوم زمینیم
ماندیم که شاید بپذیرید که مردیم
از ما که بریدید ولی پیش شما هم
کاری که خدا با دل ما کرد نکردیم... 

 

                                            (حسن اوجانی)